Gaat hij vreemd en stort hij zich in de armen van een ander dan kunnen wraakgevoelens een kleine pleister op de wonde (liefdesverdriet) zijn. Er is dan in ieder geval iemand die je het betaald kunt zetten (ook al doe je dat misschien niet). Maar gaat hij ‘zomaar’ bij je weg, dan val je enorm op jezelf en je verdriet terug. Niet zelden volgt een periode van depressiviteit. Je komt in een tunnel terecht waar je maar moeilijk weer uitkomt.
De meest gebruikelijke redenen die je te horen krijgt als hij ‘zomaar’ bij je weggaat zijn:
Het ligt niet aan jou, ik ben veranderd
Op mijn leeftijd (hoe oud of jong hij dan ook is) wil ik nieuwe ervaringen opdoen
Jij bent perfect, aan jou mankeert niets, het ligt aan mij
Ik hoop echt dat je het geluk vindt dat je toekomt
Jij verdient meer dan een man als ik, ik ben het niet waard om naast je te lopen
En als hij in de 21ste eeuw nog het lef heeft om ‘een pauze om na te denken’ als reden aan te voeren, dan kunnen we alleen maar zeggen dat we hopen dat die pauze zo lang mogelijk zal zijn.
Reacties zijn gesloten.